Η μονιμότητα στο δημόσιο τομέα είναι η μητέρα πολλών κακών.

Η μονιμότητα στο δημόσιο τομέα πρέπει να καταργηθεί!

Το κράτος την θέσπισε επειδή κάθε κυβέρνηση με την εκλογή της έβαζε τα δικά της άτομα σε όλες τις θέσεις. Επομένως οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν δέσμιοι της εκάστοτε κυβέρνησης, με φόβητρο την ανεργία αν δεν τη στήριζαν στις επόμενες εκλογές και έβγαινε άλλη παράταξη.

Με τη μονιμότητα όμως τελικά τι καταφέραμε;

1. Να μην υπάρχει αξιοκρατία στο δημόσιο τομέα καθώς δε μπορεί να φύγει ο κακός υπάλληλος και να αντικατασταθεί από έναν καλύτερο.

2. Να υπάρχουν δωροδοκίες στο δημόσιο τομέα, αφού οι υπάλληλοι δεν μπορούν να απολυθούν και δε φοβόνται.

3. Να μη μπορεί να συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας από τη στιγμή που δεν μπορεί κανείς να απολύσει τους πλεονάζοντες υπαλλήλους. 4. Η στελέχωση των θέσεων έγινε με κριτήρια ψηφοθηρικά και όχι αξιοκρατικά διότι αυτοί που διόριζαν ήταν οι ίδιοι οι πολιτικοί που ζητούσαν την ψήφο των διορισθέντων!

Όλοι να κρίνονται και οι προαγωγές να δίνονται σύμφωνα με τις γνώσεις που έχει ο καθένας και τη δουλειά που παράγει καθημερινά. Σε γενικές γραμμές να προωθείται ο άξιος.

Αυτός που δεν ταιριάζει σε μια θέση να μη μένει εκεί μόνιμα, αλλά να παύεται ώστε να επιμορφωθεί ή να αναζητήσει εργασία σε άλλη θέση που απαιτούν διαφορετικά προσόντα.